~JiBi's Another Home~

タスク6：苦情の手紙

ให้เขียนจดหมายเคลม ว่าไปพักแล้วเห็นป้ายบอกว่ามีตั๋วเข้าบ่ออาบน้ำกลางแจ้งฟรี แต่พอไปถามถึงพนักงานกลับบอกแต่ทางไปบ่ออาบน้ำ ไม่ให้คูปอง ทำให้ต้องเสียเงินเข้า

 

私はフロントで「共同浴場に行きたいんですが」と言って、フロントの人は場所を教えたが、他には何も言いませんでした。部屋に帰ってきた時、部屋の案内は無料外湯券が旅館でもらえると書いてあります。もらえるなら、場所を教える時、このことも教えるべきじゃないでしょう。旅館のフロントは聞かれなくても、旅館のサービスを伝えるべきだと思います。こういうことからは、旅館が心よく提供していないと感じました。

 

นี่เป็นที่ตัวเองเขียนไปค่ะ เป็นคนเขียนตัวใหญ่ แค่นี้ก็เกือบเต็มช่องพอดีๆ

ทีนี้ก็ได้มาอ่านว่า 苦情の手紙ที่ดีจะต้องเป็นยังไง

ก่อนอื่นเราต้องคิดก่อนว่า เราเขียนเพื่ออะไร เพื่อให้เขาพัฒนา เพื่อระบายอารมณ์ หรือเพื่อทวงเงินคืน ---- ซึ่งขอเราคือเขียนเพื่อให้เขาพัฒนา ให้รู้จุดบกพร่อง

อยากให้เขาพัฒนา เพราะฉะนั้น......

จะต้องเขียนชมข้อดีของเขาก่อน แล้วค่อยตำหนิจุดบกพร่อง
(ประมาณว่าลูบหลังแล้วค่อยตบหัว แล้วจบด้วยลูบหลังอีกหนึ่งที)

นอกจากนี้ ควรจะอธิบายสถานการณ์ให้ชัดเจน ให้เขารู้ว่ามีอะไรผิดไปตรงไหน อย่างไร ไม่ใช่บ่นๆ ด่าๆ แล้วเขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าควรจะปรับปรุงอะไร

 

มาดูของตัวเองดีกว่า

-    สิ่งที่ขาดไปคือคำชมตอนเริ่ม และคำกล่าวปิด เหมือนไปว่าเขาอย่างเดียวเลย

-    เนื้อหาข้างใน ดีตรงที่ว่า อธิบายสถานการณ์ด้วย ไม่ใช่ว่าอย่างเดียว

-    คำว่า べきตอนเขียนก็คิดว่าออกจะแรงเกินไปสักหน่อย จึงถามอาจารย์ สรุปก็แรงเกินไปจริงๆ เป็นคำที่ใช้ใน เชิงสั่งสอน ทีนี้เราก็มาคิดว่าควรใช้อะไรแทน... ก็คิดว่า ถ้าเป็น ～た方がいい น่าจะซอฟต์กว่า

 

สำหรับงานนี้ไม่มีฉบับแก้ไข เพราะอ่านตัวอย่างไปแล้วรู้สึกว่า ถ้าแก้ก็คงออกมาคล้ายกับตัวอย่าง (มันติดไปแล้ว)

 

ตอนรู้ว่าต้องเขียนจดหมายเคลม นึกไปถึงวิชาการใช้ภาษาไทยเรื่องการเขียนจดหมายธุรกิจเลยค่ะ....... นึกว่าจะต้องเขียนหนังสือยาวหลายหน้าซะแล้ว พอเห็นเป็นช่องเล็กๆ ค่อยโล่งอก

 

ตอนแรกคิดอยู่ว่าจะใช้ภาษาแบบไหนดี แต่คิดว่าจดหมายแบบนี้น่าจะใช้ภาษาสุภาพ เพราะเนื้อความก็เป็นเชิงตำหนิอยู่แล้ว ถ้าใช้รูปธรรมดาไปอีก จะเหมือนพวกที่โกรธแล้วพาล กลายเป็นจดหมายนั้นไม่มีค่า คนอ่านไม่อยากอ่าน แล้วก็ไม่ส่งผลดีอะไรขึ้นมา เลยเลือกใช้เป็นรูป です・ます ค่ะ